IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Celeste's dump~

Ga naar beneden 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2
AuteurBericht
Graham
Admin
avatar

Naam : Celeste
Aantal berichten : 61
Leeftijd : 26
Woonplaats : The Interwebz

Character sheet
Alias: Tin Man
Leeftijd: 32
Partner: I'm not half as good at anything as I am when I'm doing it next to you.

BerichtOnderwerp: Re: Celeste's dump~   za maa 23, 2013 4:54 am

there is no answer. whichever you choose, you are wrong.

Al met al is het een mooie dag; de zon schijnt, er staat maar een licht briesje en het is niet al te koud. Normaal zou ik nu meteen buiten te vinden zijn, met hardloopschoenen aan en muziek op mijn oren. Buiten ben ik ook; alleen bevind ik me niet in het bos of het park om te hardlopen, maar zit ik voor Johnson’s Diner op een stoel met een grote beker koffie terwijl mijn ogen de mensen die langslopen afscannen in de hoop dat ene bekende gezicht te zien. Het is inmiddels enkele maanden geleden dat ik het water uit de put dronk en weer wist wie ik was, wat er gebeurd was, wie ik miste, en sindsdien zit ik iedere zaterdag om 9 uur steevast op een stoel voor Johnson’s Diner. Hij moet hier ergens zijn, het kan toch niet dat die zwarte wolk hem ergens anders naartoe gestuurd heeft? Mijn handen grijpen de beker steviger vast en een koude rilling besluipt me. Wat als de zwarte wolk niet bij Pthia is geweest? Wat als Pthia nog gewoon bestaat en hij daar zit, zich af te vragen wat ik ben? Dat zou betekenen dat ik hem nooit meer kan zien, hoe hard ik hier ook zoek. Meteen nadat ik mezelf die twee moment van angst toesta, schud ik ze weer van me af; als Patroclos hier niet is, moet ik er gewoon voor zorgen dat ik een manier vind om die zwarte wolk te vinden en ervoor te zorgen dat ik weer naar huis kan.

Wanneer er een tijdje geen mensen langskomen, gun ik mezelf een moment om een slok van mijn latte macchiato te nemen en de muis van mijn hand tegen mijn voorhoofd te duwen. Ik zou me het liefste door mijn ogen wrijven, maar dan zou ik mijn mascara over mijn gehele gezicht smeren. Het liefste droeg ik geen make-up of sieraden of ook maar enigszins vrouwelijke kleding, maar de make-up en sieraden moest ik op Skyros ook dragen, omdat het anders op zou vallen, en Madeline droeg altijd kleine oorbellen en dunne armbandjes, dus dat moet ik voortzetten, hoezeer ik er ook een hekel aan heb en hoe zeer het me ook frustreert—ik ben Achilles, aristos achaion, ik zou stadsmuren gebroken hebben, ik zou hier niet machteloos hoeven te zitten. De sieraden maken me haast razend, maar om heel eerlijk te zijn ben ik niet helemaal ongelukkig met de jurk. Hij voelt meer als thuis dan een spijkerbroek; het lijkt tenslotte het meest op een tuniek. Vandaar dat ik vandaag gehuld ben in een mouwloze witte jurk, met sandalen aan mijn voeten. Het is inmiddels wel warm genoeg om sandalen te dragen, waarvoor ik dankbaar ben, maar ik weet dat het net zo goed morgen weer koud kan zijn en ik laarzen aan moet, en een panty of legging, als het tegenzit. Ik kijk naar de lucht, naar de bleke lentezon, en hoop dat de lente doorzet en in één vloeiende beweging overgaat in zomer. Bij warm weer lijkt het hier het meeste op Pthia.

Mijn ogen vallen dicht en met de zon op mijn gezicht denk ik aan een dag, eeuwen geleden. Ik zit in kleermakerszit in het hand, de lier op mijn schoot, mijn vingers rond de hals gesloten. Ik speel iets, ik weet niet wat; waarschijnlijk zit ik afwezig aan de snaren te plukken, aangezien mijn blik gericht is op Patroclos, een klein eindje van me vandaan. Hij kijkt op zijn beurt ook naar mij, een kleine glimlach op zijn gezicht—de glimlach die hij alleen voor mij bewaarde. Ik leg de lier opzij en strek mijn arm naar hem uit, voel hem tegen me aankruipen. Ik hou mijn arm om hem heen en begraaf mijn gezicht in zijn haar, ruik de geur van olijven en iets wat volledig Patroclos is. Dezelfde geur blijft iedere nacht achter op mijn kussens, op mijn kleding. Vanuit de zee, weet ik, zal mijn moeder toekijken met nauwelijks ingehouden woede; ik weet hoe ze over Patroclos denkt, weet dat ze hem liever ziet gaan, zelfs liever ziet sterven, dat heeft ze vaak genoeg tegen me gezegd, maar het kan me niet schelen. Ik ben de enige die mag bepalen wie ik in mijn leven laat en van wie ik wel en niet houd. Dus laat ik mezelf in Patroclos’ omhelzing vallen, mijn hoofd op zijn schouders en mijn gezicht tegen zijn hals, en sluit mijn ogen.

Wanneer ik mijn ogen open, lopen er weer mensen voor de diner langs. Ik ga meteen rechterop zitten en steun mijn kin op mijn hand. Het merendeel wat langsloopt zijn moeders met jonge kinderen, of koppeltjes, of oude vrouwtjes die net van de winkel terugkomen. Ik werp een blik op mijn horloge, zie dat het kwart over tien is, en wil het bijna opgeven. Ik zit hier al weken, maanden, en nog geen enkele keer heb ik hem gezien. Misschien moet ik gewoon heel Storybrooke langs, en anders weg van hier, heel Amerika, desnoods heel de wereld, afzoeken tot ik hem gevonden heb. Ik laat mezelf onderuit zakken op mijn stoel en drink mijn laatste beetje koffie, waarna ik overeind kom en mijn beker weggooi in de prullenbak. Ik zwaai met een vriendelijke glimlach naar de eigenaresse van de diner, binnen, en hang vervolgens mijn tas over mijn schouder. Ik kan maar beter gewoon naar huis gaan, een poging doen mijn huiswerk te maken; dat moet helaas ook gebeuren, anders ga ik vragen krijgen. Met een zucht strek ik mijn armen boven mijn hoofd, en schuif de stoel aan waar ik zonet op gezeten heb.

Vanuit mijn ooghoek zie ik iets bewegen; donkerblond haar. Meteen draai ik me om, en mijn ogen komen te vallen op de langzaam verdwijnende vorm van een jongen van Patroclos’ leeftijd, met Patroclos’ haar en postuur, en zijn manier van lopen. Ik hap naar adem. Hij is er. Hij is hier. Ik heb hem gevonden. Voor ik het goed en wel in de gaten heb, sprint ik het terras af en sluit ik mijn hand rond zijn arm. Er rolt automatisch Grieks van mijn lippen; ik weet zelf niet eens wat ik zeg, ik merk enkel dat ik zijn naam laat vallen. Ik laat mijn blik over hem heengaan, probeer alles te ontdekken wat ik jarenlang in me opgenomen heb. Mijn blik komt te rusten op zijn arm, en mijn hand eromheen. Mijn hand is te klein om zijn arm te kunnen omsluiten, zoals hij dat vroeger—eeuwen, een heel leven geleden—wel kon; ik klem mijn kaken op elkaar uit frustratie, en grijp hem uiteindelijk bij zijn mouw, zodat het niet zo opvalt en ik wel gewoon nog grip op hem heb. Ik kijk hem aan, zoek zijn ogen, zoek op zijn gezicht naar tekenen naar herkenning.

Wat ben ik aan het doen? Als hij al weet wie hij is, dan is de kans dat hij me herkent zoals ik nu ben—klein, vrouwelijk, zwak—bijna nul. Waarschijnlijk weet hij het in eerste instantie niet meer, dat hij Patroclos is, dat hij geliefd is door Achilles. Ik kijk opnieuw zoekend naar zijn gezicht en breng voorzichtig uit: “Weet je nog wie ik ben?” Ik probeer zoveel mogelijk dezelfde toonvallen en timbre te gebruiken die ik vroeger gebruikte, maar het is moeilijk in het Engels en met een stem die zoveel hoger is dan vroeger. Ik klem mijn andere hand tot een vuist bijeen en voel mijn nagels—te lang, vroeger waren ze korter, zoals het hoorde—in mijn huid bijten. Ik hoop dat ze bloed trekken. Mijn ogen blijven op die van Patroclos gericht; ik weet dat mijn ogen het enige is wat niet aan me veranderd is, en dat hij me daaraan wel moet herkennen, als hij het nog weet. Bij elke seconde voel ik die hoop echter wegzakken. Desondanks houd ik zijn mouw in mijn hand geklemd, en blijf stokstijf staan tot hij iets zegt.

TAG: JOHN. WORDS: 1.325. NOTES: Le drama~ ;D ...oh en sorry voor de lengte, I got carried away a bit x]
made by malone at caution 2.0


meeting is the beginning of parting

_________________

There's one thing I'll never be able to tell anyone now.
The one thing I should have told you, and now I can't.
It wasn't worth it.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://onceuponatime.actieforum.com
Jefferson
Rememberer
avatar

Naam : Celeste
Aantal berichten : 72
Leeftijd : 26
Woonplaats : The Internet~

Character sheet
Alias: Mad Hatter
Leeftijd: 29
Partner: There's no promise of a happy ending.

BerichtOnderwerp: Re: Celeste's dump~   ma maa 25, 2013 12:30 pm

alexander 'yuya' brooks
My fingertips get lost while they entwine with yours. Is it a trap? The once icy flame in my chest begins to melt, begins to burn, and I close my eyes. It’s a hallucination that I dreamed of many times.
Statistics & Information
P.O.B Hilo, Hawaï
Occupation Bewaker
Kind Bewaker
Current Age 22
Parents
» Richard Brooks (father)
» Airi Ichihara (mother)
Siblings -
Orientation Bisexual
Played By Yuya Matsushita
Written By Celeste

Appearance
Piercings Oren
Lengte 1.80
Gewicht 64
Oogkleur Zwart
Haarkleur Zwart
Littekens Enkele op zijn armen, een op de achterkant van zijn rechterbeen.
Style Casual/alternative/smart

Van buiten lijkt Yuya op het eerste gezicht vrij vriendelijk, omdat hij bijna altijd wel een liedje neuriet of met zijn vingers op een ritme tikt. Zijn ogen stralen een zekere warmte uit. Hij is lang maar niet erg breed; hij heeft wel lichtelijke bespiering, maar één blik is al genoeg om te weten dat hij niet dagelijks in de sportschool rond hangt. Toch is hij sterker dan hij lijkt en is hij meer dan in staat een volwassen man van een zwaarder gewicht als het zijne in bedwang te houden. De vriendelijke blik die Yuya bij zijn collega's en vrienden op zijn gezicht heeft staan, vervaagt echter al snel wanneer hij met de gevangenen te doen heeft, om plaats te maken voor een blik van passieve minachting.

Personality
» Righteous Yuya heeft een sterk gevoel voor rechtvaardigheid, en een duidelijke mening over wat goed en slecht is. Hierdoor is hij ook bij Alcatraz komen werken - hij wilde iets doen aan al het slechte in de wereld. Hij probeert hierin zo min mogelijk vooroordelen te hebben, zodat hij alles en iedereen objectief kan benaderen, maar vaker spelen persoonlijke ervaringen en meningen een rol en kan hij feller uit de hoek komen dan hij eigenlijk gepland had.
» Orders are orders Yuya is niet iemand die snel tegen hogere autoriteit ingaat; hij doet wat hem gevraagd wordt, wat het ook is, en dat doet hij zonder klagen. Wat hieraan vast hangt is dat hij een rotsvast vertrouwen in het rechtssysteem heeft, waardoor hij ervan overtuigd is dat beslissingen die van boven gemaakt worden, automatisch de juiste zijn, of dat er in ieder geval een reden moet zijn dat die beslissing zo genomen werd, ook als hij niet de juiste is.
» Superior Een slechte eigenschap van Yuya is dat hij zich beter voelt dan het merendeel van de gevangenen, omdat hij braaf op het rechte pad is gebleven en er ook alles aan doet om anderen op het juiste pad te houden; hij heeft enkel lichtelijk medelijden met diegenen die hier dan als onschuldigen zouden zitten, maar aangezien hij niet weet wie dit zijn, heeft zijn gevoel van superioriteit meestal de overhand.
» Helpful Naar anderen toe is Yuya zeer behulpzaam; dit speelt wederom mee in zijn beslissing bij Alcatraz te komen werken. Hij staat klaar voor anderen en zal ze nooit de deur wijzen.
» Polite Hij is ontzettend beleefd, vooral tegen zijn meerdere en senioren. Naar leeftijdsgenoten zal hij meestal wel glimlachen of een deur openhouden.
» Spontaneous Yuya reageert volledig op eerste ingevingen en overdenkt zijn acties meestal niet twee keer voor hij daadwerkelijk handelt. Hierdoor schuwt hij er ook niet van weg om een gesprek te starten. Hierdoor is hij echter ook vrij impulsief en bedenkt hij zich pas later dat hij iets beter niet had kunnen doen.
» Doubting Af en toe, in het binnenste van zijn gedachten, vraagt Yuya zich af of het allemaal wel goed is, zo, de manier waarop de gevangenen behandeld worden. Hij weet dat de meesten er zitten voor een vreselijke misdaad, maar hij hoort buiten de gevangenis ook de geruchten, dat er mensen vast zouden zitten die helemaal niets gedaan hebben. Als hij de dag erna dan weer op zijn werk komt, zoeken zijn ogen automatisch naar die mensen. Toch zegt hij niets over deze twijfels; dat is zijn taak niet.

History
Yuya werd geboren op Hawaï, met een Japanse moeder en een Amerikaanse vader die op Hawaï waren gaan wonen omdat Richard daar oorspronkelijk vandaan kwam en er altijd een mooie tijd had gehad. Zijn vader stond er onmiddelijk op dat zijn zoon Alexander werd genoemd, een Engelse naam omdat hij het in Amerika moest gaan maken, maar zijn moeder noemde hem stiekem, wanneer ze alleen waren, Yuya, en leerde hem Japans, zodat hij ook wat van zijn andere cultuur mee zou krijgen. Richard mocht hier niets van weten, en Yuya kreeg dan ook al vroeg de opdracht niets tegen papa te zeggen over zijn andere naam, en gewoon te blijven reageren op Alexander. Lange tijd had Richard niets door.

Op Yuya's elfde kreeg Richard een baan aangeboden in San Francisco, dus verhuisde het gezin naar Californië. Yuya was in eerste instantie absoluut niet blij om te verhuizen, want daardoor had hij zijn vrienden en zijn vertrouwde omgeving moeten achterlaten; hier begonnen de problemen tussen vader en zoon die Yuya's hele leven zouden blijven bestaan. Yuya weigerde plotseling om naar de naam Alexander te luisteren, schreeuwde vrijwel iedere dag de longen uit zijn lijf tegen zijn vader om het minste of het geringste, en deed er eigenlijk alles aan om zijn vader zoveel mogelijk tegen zich in het harnas te jagen. Zijn moeder, zoals het een Japanse betaamde, sloeg haar ogen neer en kwam niet tussenbeide. In een wanhoopspoging zijn vader te irriteren, zorgde Yuya dat hij op muziekles kon, en dan in het bijzonder om te leren drummen. Wanneer hij dan ruzie met zijn vader had, sloeg hij de deur met een klap achter zich dicht en gooide zichzelf haast op zijn drums.

Pas later, toen hij veertien was, leerde Yuya muziek ook op zichzelf waarderen, en gaf hij zich op voor naschoolse muziekles. Aangezien hij al op reguliere muziekles zat voor de drums, gaf hij zich op om te leren zingen. Hier leerde hij Chris kennen, die ook bij hem in de klas zat en die, wist Yuya, ook basgitaar speelde; omdat de twee elkaar praktisch de hele dag zagen, werden ze al snel goede vrienden. Yuya bleek aanleg voor zang te hebben en legde daar zijn alles in; zo vaak als hij kon was hij in het muziek hok. Op een dag, enkele maanden na zijn eerste les, was Yuya wat vroeg, maar hij wist dat het hok toch wel open zou zijn, dus liep hij gewoon naar binnen. Hij was niet de enige die dat bedacht had; er zat een jongen op een van de trapjes, een gitaar in zijn handen. Deze jongen, Errand, zat ook bij Yuya op zangles. Aangezien Yuya er absoluut geen moeite mee had een gesprek op te starten en hij toch iets moest doen om de tijd te doden, knoopte hij een gesprek met Errand aan. Op deze manier leerden ze elkaar langzaam kennen en kwam Errand langzaam steeds vaker bij Yuya en Chris zitten in pauzes of tijdens hun muzieklessen. Voor ze het wisten, waren ze een echte vriendengroep.

De drie wisten wel dat ze, naast hun zang, allemaal ook nog een instrument speelden. Toen ze gewoon wat aan het praten waren over muziek, kreeg Yuya een idee. Hij wilde al langer wat in de muziek gaan doen, later, en opperde het idee om een bandje op te richten, aangezien ze toch allemaal het perfecte instrument speelden om een bandje te kunnen vormen. Errand en Chris waren gelijk enthousiast en zodoende werd de band ACE geboren (vernoemd naar hun drieën; Yuya stond op school ingeschreven als Alexander Brooks, en ACE klonk nu eenmaal beter dan YCE). Als ACE traden ze op op schoolfeesten en in kleine cafés; op Yuya's achttiende, toen de band twee jaar bestond, deden ze mee aan een bandcompetitie, waar ze derde werden. Yuya zag dit als een teken dat ze ver konden komen.

Rond dezelfde tijd kreeg Chris een vriendin, waardoor hij niet zoveel tijd met de rest van de groep doorbracht; hierdoor trokken Errand en Yuya voornamelijk samen op. Van het leeftijdsverschil was bijna niets meer te merken; afgezien van hun lessen waren ze eigenlijk altijd samen, zowel tijdens de muzieklessen als daarbuiten. Yuya ging Errand al snel als zijn beste vriend beschouwen. Naarmate de tijd vorderde, merkte Yuya dat hij steeds vaker naar Errand begon te kijken en dat Errand soms ook terugkeek. Hij wist wel dat Errand homoseksueel was; dat had Errand een keer terloops laten vallen en Yuya had het sinds dat moment in zijn geheugen gegrift gehad. Van zichzelf wist hij al enkele jaren dat hij niet uitsluitend op meisjes viel, dus het verbaasde hem in die zin niet heel erg dat zijn blik steeds vaker op Errand bleef rusten. Wat hem wel verbaasde was dat Errand altijd meteen wegkeek wanneer Yuya toevallig zijn blik ving en dat hij soms bloosde nadat hij zijn blik had afgewend, maar hij schreef het in eerste instantie af als niets.

Enkele maanden later, echter, waren Yuya en Errand alleen in het muziekhok tijdens de lunch om aan een nieuw nummer te werken; er waren enkele zinnen in een van de coupletten die niet helemaal soepel liepen met de muziek, dus bogen ze zich er samen over. Chris was wederom bij zijn vriendin. Om de een of andere reden zaten ze dicht bij elkaar, maar dit gebeurde wel vaker, dus Yuya dacht er in eerste instantie niet te veel van, maar hij merkte weer dat Errand af en toe naar hem keek en dan snel zijn blik afwendde. In een opwellig leunde Yuya tegen Errand aan en drukte een kus tegen zijn lippen. Het was maar een korte kus, want al snel leunde Yuya weer weg en realiseerde hij zich wat hij gedaan had. Hij bekeek Errand's reactie met lichte angst. Toen diens ogen groot werden met schock had Yuya al een verontschuldiging klaar liggen, maar nog voor hij zijn mond open kon doen, begon Errand te giechelen en glimlachen, en haalde Yuya opgelucht adem, zelf een beetje onhandig grinnikend. Al snel barstten ze allebei in lachen uit, gewoon omdat de situatie zo ongelofelijk onmogelijk was.

Hoewel geen van tweeën het formeel had gevraagd, gingen ze er allebei wel van uit dat ze ongeveer exclusive waren. Ze schaamden zich absoluut niet voor hun relatie, maar liepen er ook niet mee te koop, vooral omdat ze niet wilden dat Chris erachter kwam, dit omdat ze niet wilden dat de groepsdynamiek zou veranderen. ACE ging verder zoals altijd, voor nog ongeveer een jaar; toen, op Yuya's negentiende, kreeg hij knallende ruzie met zijn vader omdat hij een onvoldoende had gehaald voor enkele dingen doordat hij veel geoefend had voor de band. Richard zei Yuya dat hij moest ophouden met die onzin, dat het toch nooit wat zou worden en dat hij moest zorgen dat hij een echte baan kon krijgen, later. Daardoor sloegen voor Yuya alle stoppen door, omdat muziek alles was voor hem. Hij pakte terstond zijn spullen en vertrok naar New York, in de hoop daar door te kunnen breken en aan zijn vader te bewijzen dat hij het wél kon maken met muziek. Hij nam zich enkel de tijd om Chris en vooral Errand te vertellen wat er gebeurd was en wat hij ging doen, maar daarna liet hij San Francisco achter zich.

Hij bleef welgeteld twee jaar in New York. Hij gooide zijn muziekstijl volledig om en ledge zich toe op R&B. Hij vergaarde wel een klein beetje bekendheid, maar hij kon nooit echt in de mainstream muziek doorbreken. Na twee jaar moest hij het dan toch opgeven, omdat hij niet genoeg geld binnen kreeg om te kunnen blijven leven in New York, en keerde hij verslagen terug naar San Francisco. Hij zocht er een appartement en zocht Errand en Chris op; hij had wel contact gehouden, maar had ze gedurende zijn twee jaar in New York niet gezien, en wist dus ook niet goed hoe de situatie tussen hem en Errand was. Zoals viel te verwachten was de eerste tijd na zijn terugkeer wat awkward, maar al snel leek het of hij nooit was weggeweest.

Om zijn appartement te kunnen blijven betalen, zocht hij naar werk. In New York had hij zoveel misdaad en onrechtvaardigheid gezien dat hij hier een uitgesproken mening over had gekregen die hij niet voor zichzelf hield, waarop Chris grappend opmerkte dat hij misschien maar gewoon bij Alcatraz moest gaan werken. Yuya nam deze opmerking echter serieus, en volgde een kort studieprogramma dat hem klaarstoomde tot bewaker van Alcatraz, waar hij een jaar geleden werd aangenomen. Hij balanceerde zijn werk met dagen waarop hij bij Errand was; deze kon hij echter ook dagen achter elkaar niet zien, omdat Errand het druk had met zijn studie en Yuya zelf moest werken. Het was dus niet vreemd om dagen niets van elkaar te horen.

Op een van zijn vrije dagen ging zijn telefoon. Toen hij opnam, hoorde hij in eerste instantie alleen gesnik aan de andere kant van de lijn, maar al snel identificeerde de spreker zich als Errand, waardoor Yuya meteen bezorgd was. Errand vertelde hem dat hij op het politiebureau was, dat hij aangehouden was omdat hij Chris had vermoord. Met horten en stoten en heel veel gesnik kwam het hele verhaal eruit; Chris die hem had proberen te verkrachten als wraakactie op Yuya, op wie hij altijd jaloers was geweest, omdat Yuya net dat beetje populairder en net dat beetje beter was geweest; Chris wilde alles wat Yuya ook wilde, wat erop neerkwam dat hij Errand ook wilde, op welke manier dan ook. Errand had in paniek zijn handen rond Chris' keel had gesloten tot Chris stopte met bewegen. Er was geen twijfel over mogelijk dat Errand het gedaan had, ze hadden hem bij het lichaam gevonden. Yuya probeerde Errand te kalmeren door hem te zeggen dat er vast niets zou gebeuren, dat het meteen duidelijk zou worden dat het zelfverdediging was geweest. Ondanks dat hij hier eigenlijk wel zeker van was, sliep Yuya slecht, de dagen voor de rechtzaak.

Iedereen die van de rechtzaak wist, was er eigenlijk van overtuigd geweest dat Errand vrijgesproken zou worden. Dit was echter niet het geval. Errand werd schuldig bevonden aan doodslag en veroordeeld tot een celstraf. Yuya moest geschokt toezien hoe Errand werd afgevoerd. Er zou nog een hoger beroep komen, maar eigenlijk was het al zeker dat Errand zijn tijd zou moeten uitzitten. Yuya was in eerste instantie woedend om de uitspraak, want het was toch een ongeluk geweest? Naarmate de tijd verstreek, begon hij daar echter steeds meer aan te twijfelen. Hij geloofde heilig in het rechtsysteem, en als de jury zei dat Errand schuldig was en moest zitten, dan zou daar vast wel een reden voor zijn, toch? Het kon toch niet dat het rechtsysteem een fout had gemaakt? Yuya bleef vertwijfeld achter. Hij wist niet waar Errand zijn straf moest uitzitten, maar wilde daar wel achter komen. Het bleek echter dat hij dat niet hoefde; twee dagen nadat Errand's hoger beroep was afgewezen, arriveerde er een nieuwe gevangene in Alcatraz. Toen Yuya daarover gebrieft werd, sprong de naam op de file er onmiddelijk uit: E. N. R. Tolkien.

Trivia
Hobby's Zingen, dansen, naar de film gaan, sporten
Likes Errand, muziek, katten, films, winter, dansen, suikerspin
Dislikes Zijn vader, vlees, chickflicks, zwemmen, stilte, insecten, regelbrekers
Turn ons Eerlijkheid, sprekende ogen, sterke wil, donker haar, eigenheid
Turn offs Leugenaars, meegaand, sadistisch, te verwijfd/vrouwelijk, regelbrekers
Habit(s) Neuriën, met zijn vingers een ritme tikken tegen zijn been of iets anders wat hij op dat moment vast heeft.
Other Vegetariër
Languages English, Japanese
Name Officieel heet hij Alexander Brooks, en zo zal hij zich ook voorstellen. Slechts enkele mensen (zijn moeder, Errand, en enkele van zijn oude vrienden, waarvan hij niet weet waar ze nu zijn) weten dat hij ook reageert op Yuya, de naam die zijn moeder hem gaf om zijn Japanse heritage levend te houden.


_________________

You know what the issue is with this world?
Everyone wants a magical solution to their problem,
and everyone refuses to believe in magic.


Laatst aangepast door Jefferson op wo maa 27, 2013 11:49 am; in totaal 13 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://onceuponatime.actieforum.com
Jefferson
Rememberer
avatar

Naam : Celeste
Aantal berichten : 72
Leeftijd : 26
Woonplaats : The Internet~

Character sheet
Alias: Mad Hatter
Leeftijd: 29
Partner: There's no promise of a happy ending.

BerichtOnderwerp: Re: Celeste's dump~   di maa 26, 2013 1:23 pm

it's the usual hallucination
text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text

text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text text
created by kay of caution and sds


Code:
<link href='http://fonts.googleapis.com/css?family=Convergence' rel='stylesheet' type='text/css'><center><div style="width: 335px; height: 20px; background-color: #52463e; -moz-border-radius: 10px 10px 0px 0px; -webkit-border-radius: 10px 10px 0px 0px; margin-left: 117px; font-family: trebuchet ms; font-size: 8px; color: #fff; text-align: center; text-transform: uppercase; text-shadow: #000 1px 1px 0px; letter-spacing: 7px;"><div style="padding-top: 5px;">it's the usual hallucination</div></div><div style="width: 400px; height: auto; background-image: url(http://i55.tinypic.com/2e1hqg6.jpg); border: 6px solid #52463e; padding: 20px;"><img src="http://imageshack.us/a/img703/1134/kaderl.png"><div style="width: 394px; height: auto; background-color: #52463e;; font-family: convergence; font-size: 9px; color: #96999d; text-align: justify; padding: 3px;">LE TEXT ENZO</div></div><div style="width: 335px; height: 20px; background-color: #52463e; -moz-border-radius: 0px 0px 10px 10px; -webkit-border-radius: 0px 0px 10px 10px; margin-right: 117px; font-family: trebuchet ms; font-size: 8px; color: #fff; text-align: center; text-transform: uppercase; text-shadow: #000 1px 1px 0px; letter-spacing: 5px;"><div style="padding-top: 0px;">created by kay of [URL=http://z10.invisionfree.com/CAUTIONTOTHEWIND/index.php?showuser=3573]caution[/URL] and [URL=http://z7.invisionfree.com/SOSHALLOW/index.php?showuser=243]sds[/URL]</div></div></center>

_________________

You know what the issue is with this world?
Everyone wants a magical solution to their problem,
and everyone refuses to believe in magic.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://onceuponatime.actieforum.com
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Celeste's dump~   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Celeste's dump~
Terug naar boven 
Pagina 2 van 2Ga naar pagina : Vorige  1, 2
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Snakekit's (and all the other char's) Dump
» Little Space Rabbits {Juulz' Dump topic}

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Off Topic :: Graphics :: Dump-
Ga naar: