IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 I envy people that know love

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Karina

avatar

Naam : Mariëlle
Aantal berichten : 15
Leeftijd : 26
Woonplaats : Kyoto

Character sheet
Alias: Maleficent
Leeftijd: 21
Partner:

BerichtOnderwerp: I envy people that know love   vr nov 02, 2012 4:29 am


De regen viel met bakken uit de hemel en er leek geen einde aan te komen. Het was nog niet eens middag maar het was zo donker en grijs dat het leek alsof het al avond werd. Er waren tevens nog maar weinig mensen op straat te vinden, De herfst was weer aangebroken en de afgelopen dagen was al het groene opgeslokt wat hier te vinden was geweest. In plaats van de mooie groene bomen die langs de straatkant te vinden waren, stonden er nu troosteloze kale bomen bij.

Een zucht ontging haar zo lang zwijgende mond. Ze sloot haar Ijsblauwe ogen, draaide haar gezicht naar de lucht om enkele regendruppels op haar gezicht te voelen vallen. Het was onmiskenbaar, maar toch steeds minder aanwezig terwijl de regen doorsluimerde over het gebied. Een kriebelig gevoel betastte de binnenkanten van haar neusgaten waarop een spontane nies volgde, iets wat haar hele lichaam aan het schokken bracht, en nogmaals wanneer de tweede nies het resterende stof uit haar neus blies. Ze keek op alsof haar ogen zochten naar de wegstervende klanken die nog in de holtes van de lucht leken te hangen. Het klonk vreemd hard in de leegte van de straten van StoryBrooke. Ze zag niets, enkel wat mensen die haastig de straat overstaken. Maar geen van hen besteedde aandacht aan Karina.

Karina is een 21 jarige meid van een gemiddelde lengte, ze is niet lang maar ook niet extreem kort. Ze heeft blauwe ogen en donkerbruin haar dat tot over haar schouders rijkte. Haar huid is bleek wat een goed contrast geeft met haar make up. Ze hield ervan zich zo op te maken, het paste goed bij haar en ze voelde zich er ook beter door.

Een saaie dag, zoals gewoonlijk. Karina wist ook niet zo goed wat ze in deze stad zocht, leedvermaak was ver te zoeken hier. Er gebeurde hier niks, ze begon zich af te vragen of hier ooit wel iets schokkends was gebeurd, Of misschien kon zij de boel een handje helpen, Licht grijnzend richt ze haar blik op de overkant van de straat. Ze stond immers nog steeds tegen haar eigen voordeur geparkeerd. Ja’ als zij de boel nou eens een handje kon helpen gebeurde hier nog eens wat .. een beetje actie op z’n tijd is zo slecht nog niet. Karina was altijd al zo geweest, altijd had ze een zekere haat gehad jegens de mensheid, Verrot dat was het. Mensen zijn vreselijk .. schijnheilig, denken alleen maar aan zichzelf. Goh wat haatte ze ze en het maakte niet uit wie het was, ze had toch geen vrienden. Althans; de enige vriend die ze ooit had gehad was verdwenen, tot hij hoorde dat ze zekere liefdesgevoelens voor hem begon te krijgen verdween hij. Sindsdien wist ze het, de mensheid was rot, totaal verziekt tot op het bot, en liefhebben? Daar komt vaak niks van in .. Bij die gedachte verdween haar grijs en draaide ze haar hoofd weer naar de lucht, ze zou wel wat moeten doen vandaag, ze had geen zin heel de dag zo te staan en ze wilde zeker niet kou vatten.

Na nog zeker 10 minuten zo te hebben gestaan besluit ze te gaan lopen, haar handen diep in de zakken van haar zwarte benetton jas gestoken, ze zou naar een café gaan dicht in de buurt van haar eigen huis. Daar zou ze tenminste weg zijn uit haar eigen stik hok en een lekkere kop warme chocolademelk kunnen drinken. Ja dat zou haar goed doen.



"YOU POOR SIMPLE FOOLS. YOU THINK
YOU CAN DEFEAT ME? ME, THE MISTRESS OF ALL EVIL?"

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kyra

avatar

Aantal berichten : 63

Character sheet
Alias: Tinkerbell
Leeftijd: 15
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: I envy people that know love   za nov 03, 2012 11:08 pm

Bah! Het regende. Kyra had een hekel aan regen, want het tochtte altijd zo tussen je benen als je een jurkje droeg. Het was dan ook weer waarbij je een dikke trui en een broek moest dragen. Broeken, bah. Ze keek nog eens uit het raam en besloot dat ze bereid was weer en wind te trotseren, als dat maar in een jurkje was. Snel trok ze een jurkje aan, daarover deed ze een lange regenjas, zo lang dat eigenlijk alleen de onderkant van de jurk nog zichtbaar was. Om het niet al te koud te hebben deed ze 2 panty’s over elkaar aan en ze trok gebloemde regenlaarsjes aan, die leuk bij haar regenjas stonden. Ze wist dat dit, gezien haar formaat, niet de meest volwassen uitziende combinatie was, maar ze hield gewoon zo van regenlaarsjes. Ze sloeg nog een sjaal om zich heen en stapte vervolgens met tegenzin de deur uit.

De regen gaf haar geen moment time out, nee het viel meteen met bakken op haar neer. Ze voelde hoe haar regenjas haar mooie jurk beschermde en hoe het water langzaam omlaag stroomde. Ze zette een stap naar voren en zag het water omhoog klotsen langs haar regenlaarsjes, haar panty werd een beetje nat er van maar meer schade richtte het ook niet aan. Een kleine lach verscheen op haar lippen. Ze voelde hoe haar haren nat werden en deed snel de capuchon van haar regenjas op. Nu zat ze in haar veilige regenafstotende holletje.

Nog even bleef ze staan om naar de wolken te kijken waarna ze vrolijk door de regen klotste. Ze dacht na over haar werk, hoe erg ze altijd genoot van de drukte in het café en het rondgeren tussen alle klanten. Ze dacht na over haar wens om te vliegen, maar ook haar wens om naar het concert te gaan van een band waar ze groot fan van was. Ze streek een pluk uit haar gezicht en stopte die weer onder de capuchon. In de verte verscheen langzaam een gestalte die in de regen tegen een deur geleund stond. “Die is gek” Mompelde ze zachtjes.

Tegen de tijd dat ze de persoon bijna ingehaald was, kwam die in beweging. Het licht viel op haar gezicht en ze zag dat het een meisje was, een knap meisje dat blijkbaar van regen hield. Ze voelde een rare steek van jaloezie, zag een grote plas en voor ze het wist was ze er iets te hard ingestapt waardoor niet alleen zij nat werd, maar de geheel onbekende persoon bij haar in de buurt ook. Geschrokken van haar eigen jaloerse actie wist ze in de eerste instantie weinig te zeggen. “Oh, oeps” Ze zweeg even. “Goh, die plas zag ik echt niet aankomen” Zei ze vervolgens een beetje dommig, alsof er nergens plassen waren.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
I envy people that know love
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Warriors; Frozen rains of love..
» Letters of Love
» Cause I love the adrenaline in my veins [+ Crowcall]
» Ontbijten!
» Het Galgje

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: In Game :: Storybrooke :: Streets-
Ga naar: